خب! حداقلش این است که آنقدر شهامت دارم جلوی آینه بایستم و توی چشمهای خودم زل بزنم و بگم : تو باختی دخترجان! تمام زندگی ات را باختی .ان هم به بدترین شکل ممکن .
و بعد بغض کنم . اشک بریزم و بعدترش با استین لباسم اشک و آب بینی ام را که باهم قاطی شده پاک کنم و درحالی که هنوز به خودم نگاه میکنم میکنم و هق هق هایم تمام اناق را گرفته بروم بیرون و لای کتابهای بی معنی و مفهمومم گم شوم ..
+ نوشتــہ شُده در جمعه ۱۳۹۶/۰۳/۲۶ سآعـت۵:۳۸ ب.ظ بـہ دست گـُل وَش _ |
برچسب:
نویسنده: نیکی هاشمی
تاريخ: جمعه
26 خرداد
1396 ساعت: 20:33